Last night in Bangkok

Zo het zit er weer zo'n beetje op. Net in de brandende zon op het dak van Buddy Lodge gehangen. Af en toe het zwembadwater ingeplonst en ons liggen verbazen hoe snel de tijd weer verstreken is. Alsof we gisteren nog tegen mekaar zeiden: Yes ! vier weken te gaan ! We gaan de seconden tellen. Tis hier nu 15.25 uur. Om 00.00 uur stappen we een taxi in en omstreeks 03.20 uur gaat onze vlucht BR075 richting Amsterdam. Geplande aankomst: 09.20 uur en dan is het echt voorbij.

We hebben eergisteren in Ban Krut een auto gehuurd voor zo'n 40 euro's. Een Mitsubishi met open laadbak. Een type waar er hier vele van rond rijden. Je kan binnen zitten, lekker koel met airco, of je kan in de laadbak het snot uit je ogen en je haren uit je hoofdhuid laten wapperen. Dat ze in Thailand zoals de engelsen aan de linkerkant van de weg rijden was bekend. Ik was er helemaal op voorbereid en wilde te allen tijde voorkomen een zelfde story op te laten tekenen als zwager Bert die zijn geheel gerestaureerde MG na 200 meter engelse weg een onverwachte tegenligger trof en z'n bolide totall loss reed. Ondanks dit voornemen ging het toch mis... 

Lees verder...

Bankroet

Het programma is ietwat gewijzigd geworden. De kampeerervaring in de jungle hebben we laten schieten. We werden enigszins junglemoe maar het bleek ook dat er vlak bij onze hut een fantastisch mooie rivier lag waar vanaf 15.00 uur een hele kolonie apen zich graag liet voederen. Ze waren wild maar waren niet meer zo bang. De brutaalsten klommen via je benen naar je bovenlichaam en nestelden zich vervolgens om je nek. Dat alles in de hoop een banaan te krijgen. BS&M maar ook Margje raakten volledig vertederd en gedroegen zich als apen. Gehurkt en geduldig wachtend kwam het moment dat zo'n aap ( ik geloof een langstaart makaak, zo'n Artis-apenrots-exemplaar) er bij kwam. Boven op je hoofd zittend omarmde hij (of zij) je sloeg een paar keer vriendschappelijk op je schedel en begon je dan uitgebreid te vlooien. Allerlei sociale interactie in de zeer nabije nabijheid (Sem: "Kijk pap, die apen paren !!! Mees: Wat is dat: paren ??) was weer bijzonder leerzaam voor ons grut. De vakken biologie en maatschappijleer werden uitputtend behandeld in dit veld. Je begrijpt dat het rondsjouwen met een rugzak door de jungle ineens iets minder favoriet geworden was. En dat was uiteindelijk maar goed ook  want de nacht dat we in een tentje hadden moeten kamperen, brak er een enorme stortbui los. De eerste regenval tijdens onze reis. En die maakten we gerieflijk mee vanuit onze bedakpande hutten.

 

Lees verder...

Jungle-experience

Nou hij is weer toppie hiero ! In chronologische volgorde:

Om 10.00 uur ( 2 januari) vertrokken uit Mai Pen Rai met de taxi. Uitgezwaaid door de amerikanen die ietwat verweesd achter bleven. Wat ma Lewis betrof konden ze net zo goed meteen met ons mee vertrekken want het zou toch niet meer zo leuk worden als dat het was. We hebben een soort van uitnodiging op zak om komende Kerst in Cambodja te vieren te midden van hun hill-tribe-villagers. Een uitnodiging die we uiteraard in overweging gaan nemen. Eerst maar eens kijken hoe en of deze vakantieliefde verder bloeit. In Tongsala de laatste shoppings gedaan en daarbij Margje verblijdt met een Shiva-eye-hanger. Lijkt heel romantisch maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat Sem mij kwam storen terwijl ik mij zat te laven aan een bakkie pleur op een terras en dat ik maar snel mee moest komen naar een winkel omdat mama een cadeau gevonden had voor haarzelf... Bij de pier was het een gedrang van jewelste. Een kompleet blanke karavaan aan reizigers wilde in grote getalen het eiland verlaten. Onze redelijke slow-boat was afgeladen vol met westerlingen. Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. De zee was kalm en in dik drie uur tijd werden we rechtstreeks afgezet in een soort van voorhaventje van Surattani. Met ons reisbureaupapiertje wapperend kregen we uiteindelijk weer allemaal een gekleurd stickertje op onze kleding gedrukt en konden we wachten op onze mini-van die om 17.00 uur vertrekken zou naar Khao Sok. Dat werd dus iets later. Eerst werden we een tuktuk ingefrommeld en de chauffeur daarvan reed ons naar een pleisterplaats ergens op een obscuur bedrijventerreintje.....  

 

Lees verder...

Bommen in Bangkok

Ja en dan denk je eerst nog aan een geintje als het nieuws zich via de tam-tam op het strand verspreid wordt, maar het is echt lees ik net op de site van de Bangkok Post. Bommen en granaten in Bangkok met doden en gewonden. Zelfs een aanslag of een verijdelde in Kao San Road, de straat waar 'ons' hotel staat en waar we de tiende dag van dit jaar hopen terug te keren. Na een brand het hoofd te hebben geboden gaan we nu naar een confrontatie met bomaanslagen. Of niet...Nou ja als we gaan, gaan we spectaculair.

We hebben zes uur eerder dan in NL ons Oud en Nieuw gevierd op het strand van Mai pen Rai. Weer voorafgegaan door een uitgebreid buffet en met een kaartspelletje met de familie Lewis. 's Middags nog wat extra vuurwerk gekocht en wat lanceerpijpen gescoord tussen het vuil.  Vuurpijlen in diverse soorten en maten met als absolute knaller een 'Dikke Bertha'. Een bijna een kilo wegende granaat waar nog een stok aan bevestigd diende te worden als staartstuk. Het resultaat was overweldigend. Het leek wel oorlog hiero met dan wel het verschil dat er geen waarschuwende reisadviezen gegeven zijn. Na het geknal zegen wij neder rondom een kampvuur en gingen we om beurten liedjes zingen. De Amerikanen 'tegen' de Nederlanders aangevuld door een koppel Duitse oudetortelduiven waarvan de man een totaal onverstaanbaar duits lied, in het engels gezongen, ten beste bracht. Met de linkerarm een slurf uitbeeldend en met de rechterhand zijn neus dichtknijpend zong hij geloof ik iets over een dronken olifant die niet meer wist oftie links of rechts moest en dat had weer te maken met allerlei bomen die in de weg stonden. Klapstuk van de nacht was zijn lied waarbij we allemaal als stoomlocomotieven achter elkaar om het kampvuur choo-choo-den; kortom een O&N om niet gauw te vergeten.

Vanmorgen op speciaal verzoek van Mees onze Nieuwjaarsduik gedaan, zonder insmering met uiervet en zonder oranje UNOX-muts. Na de zoute duik ook nog een zoetwaterduik gedaan vanmiddag bij de Tan Sadet-watervallen.

Lees verder...

Brand !!

Achteraf gezien waren er de voortekens. De hele dag al donkere wolken. Een dreigend rommelen, de geur van regen maar geen ontlading. De taxi van 10.00 uur die al vol zat, een tweede taxi die kwam en ging zonder dat we het in de gaten hadden en uiteindelijk de derde taxi die kwam en mij en de kinderen naar Tong Sala bracht waar ik slechts een uurtje de tijd had om boodschappen te doen en te internetten. Op een computer die traag als een slak vooruitkwam. 's Avonds bleek dat er electriciteitsproblemen waren. De lampjes langs het pad naarde bungalows gingen geregeld uit. De lampjes van de bungalows ook. Kortsluiting of zo. Volgens de baas zou er iemand in 1 van de bungalows een apparaat moeten gebruiken wat ernstig veel stroom trok waardoor dus de stoppen keer op keer er uit knalden. Daar lieten we onze fantasieen op los maar uiteindelijk schuifelden we in het donker, verlicht door de halve maan, naar ons huisje op palen. Bart en Mees lagen daar al eendrachtig te griezelen voor de op batterijen werkende portable DVD: De griezelbus. Sem en ik keken de laatste helft mee terwijl Margje een boek probeerde te ontcijferen. Einde film, kinderen naar bed. Mees zei nog lichtelijk verlekkerd: "Ik denk dat ik vanacht een nachtmerrie ga krijgen"  ....... 

Lees verder...

Happy New Year part 2

En toen kreeg ik dus de mogelijkheid om achter een laptop te kruipen, geheel belangeloos ter beschikking gesteld door een Amerikaans gezin die hier met wel vijf... kinderen vakantie vieren. Ze doen even een welverdiende vakantie voordat ze weer terugkeren naar Cambodja alwaar ze als missionarissen tussen een echte hill-tribe wonen, zich bezig houden met het in die hilltribe-taal vertalen van de bijbel en, geconfronteerd zijnde met een enorm hoog sterftecijfer onder de kindertjes aldaar (malaria, slangenbeten e.d.) het opzetten van een ziekenhuis(je). Hun kinderen zitten zo'n beetje op de zelfde leeftijden als de onze dus dat schiep sowieso al een band en inmiddels vele gesprekken verder zijn we inmiddels op dat niveau gekomen dat wij welkom zijn als we ooit van plan zouden zijn om eens te ervaren hoe het is tussen die hill-tribers en zij zijn dat uiteraard ook als ze Europa zouden willen doen .....
Lees verder...

Happy Newyear

Yep, het lijkt eindelijk gelukt een werkende computer te vinden. Hopen dat deze niet weer uitvalt. Moet het kort houden want de taxi terug de wildernis in vertrekt zometeen. Wilde een paar fotootjes knippen en plakken want beelden zeggen meer dan woorden. Fantastisch is iets te zacht uitgedrukt namelijk.

De techniek hier doet het nauwelijks dus dan maar vanuit den vreemde een hele hartelijke groet aan iedereen en een heel gelukkig nieuwjaar toegewenst.

Moesson

We zitten hier met een ernstig geval van moesson. Niet dat het regent. Er is nog geen spat gevallen de afgelopen week. Nee het gaat om de wind. De decemberstormen zijn nog in volle gang. Veel later in de maand dan gepland, als je de locals geloven mag. De golfslag zoals omschreven in 'Spuug' is een resultaat van het stormgeweld. 's Avonds steekt hier de wind op. Heerlijk hoor: zorgt voor een bijzonder aangename temeratuur. De zee is echter een en al woeligheid. Snorkelen is lastig want met al dat opwervelende witte zand lijk je door een waterige melk te flipfloppen. De golven beuken op de kust. Ons resort heeft al een fraai gemetseld muurtje moeten prijgeven aan de nemende zee. Ook de schommel waar Mees gisteren nog acrobaatje op deed, is omgedonderd. De afgelopen dagen hebben we strandjes opgezocht waar een luwte is. Eergisteren en gisteren na een stevige wandeling door de 'jungle' en vandaag na vervoerd te zijn door de enige moslim-taxichauffeur van het eiland. Daar waar het luw is, is het goed snorkelen en duiken. En dat weten alle duikschoolhouders van het eiland want er liggen zo'n honderd boten voor anker en we liggen mekaar te verdringen om die ene papegaaivis, tropische tuitfluiter of koraalridder te observeren. Ik trapte zelfs onbedoeld en (erewoord) zonder opzet op het hoofd van een onder mij zwemmende duiker...  Lees verder...

Spuug..

Laatste dag in Bangkok lichtelijke paniek. We hadden de kinderen gezegd naar het hotel te lopen. Ons gedraal bij een winkel kwam hun de neus uit wat weer tot passend gedrag leidde en dat kwam ons de neus uit. Kinderen weg, wij even later weg en eenmaal in het hotel aangekomen: Kinderen weg. Nergens te zien. Shit, ze zouden toch wel in de goede richting  gelopen zijn ?? Margje bleef achter en ik struinde Kao San in tegenovergestelde richting weer af. Ondertussen allerlei bizarre gedachtes onderdrukkend wat hen allemaal eventueel zou kunnen overkomen. Aan het einde van de road nog geen teken gezien. Terug, in een enigszins koortsachtigere tred. Vlak bij het hotel stond Margje me al toe te zwaaien. Kids weer terecht. Ze hadden al die tijd hondstrouw bij de receptie gezeten, net om een hoekie zodat wij ze niet konden zien.... Pff. Daarna met een taxi richting Hualampong station. Om 17.45 uur vertrokken. De trein die we moesten hebben vertrok om 19.30 uur. Autorijden op een maandag om 17.45 uur in Bangkok staat garant voor heel lang stil staan op veel plaatsen. Je krijgt een uitstekende gelegenheid om lang naar bepaalde gebouwen, steegjes en andere bezienswaardigheden te loeren. Hartstikke mooi, behalve als je ziet dat het 19.00 uur begint te worden en je bent nog niet eens halverwege. ..

 

Lees verder...

Bericht van Sem en Mees

het is hier heeeeeeerlijk dit is onze laatste dag in buddy lodge (ons hotel) en de laatse dag in bangkok.om zes uur gan we met de nachttrein naar ko tao.Het lijkt hier wel 40 graden (mees en ik zijn al verbrand in twee dagen!!)

-xxxxxxxxxx-

groetjes uit Thailand

Sem en Mees

One night in Bangkok

Onze eerste nacht zit er op. Na overheerlijk te hebben gegeten in zo'n straatstalletje waarbij zelfs Sem moest toegeven dat Thais eten toch echt wel lekker was, Eten in bangkok

de kinderen achtergelaten op onze kamers. Mees met Nintendogs op d'r DS-light en Bart en Sem voor de buis met Ice Age 2. Margje en ik op het terras aan de overkant met bier, watermeloenshake en, vooruit, nog maar een 'chicken cully with lice'. Die oveligens niet te vleten breek.

Op straat een grote hoeveelheid vrouwtjes (excuses voor de term) die gekleed gaand in een soort klederdracht ( ik denk van een bergstam o.i.d.), goederen proberen te slijten. Ze hebben allemaal een holle houten kikker die wer een ruwe rud heeft. De kikker dus, niet die vrouwtjes. Over de rug wordt met een houten stokje gewreven en dat levert weer een gekwork op als ware de kikker levend. Heel leuk behalve als er voor de duizendste keer onverwachts in je nek wordt gekworkt. Maar goed. Een zo'n vrouw had ons tijdens het eten eerder op de avond tevergeefs proberen te strikken om iets te kopen. Deze onderscheidde zich omdat ze niet ging kworken maar ging oehoe-en. Ze had een holle houten uil (zonder ruwe rug) en niet door wrijven maar door ergens in het beest zijn lijf te blazen leverde dat dus een Oehoe-geluid op. Heel geestig. Het werd nog geestiger toen ik met mijn half-volle (pessimisten zouden zeggen half-lege maar die avond voelde ikme al rasoptimist dus zo zie je maar weer wat  een paar uur Thailand al opgeleverd heeft....) bierfles begon terug te oehoe-en. De mijne klonk overigens eerder als een zieke duif maar dat mocht de pret niet drukken. Al over en weer blazend vormden we toch maar weer een multi-culti tweemans blaasorkest. Vervolgens, raakte Margje met haar in gesprek, bleek dat ze 5 kinderen te verzorgen had en ook net als Margje 43 jaren oud was. Onmiddellijk zag je in Margje heur ogen zo'n zachte hertenblik komen en werd ik gecommandeerd om de portemonnee te trekken zodat we die vrouw enig geluk konden bieden.....

Lees verder...

Aankomst in Bangkok

Zaterdag 16 december 10.40 uur. We zijn inmiddels 5 uren in Bangkok. Na de incheck in Schiphol ( we waren zo'n beetje de laatsten) nog een snelle kop koffie met chauffeur oma Ina. We hadden nog maar een half uurtje before boarding. Met lichtelijk verbrande slokdarm richting gate C 20 gespoed die natuurlijk weer eindeloos ver lopen was. In het vliegtuig, vluchtBR 0076, konden we de slaap niet vatten. Ik wist even weg te dommelen maar werd gewekt door een ijselijke gil van Mees. Ze zat samen met Sem naar 'De griezelbus'  te kijken op onze pas aangeschafte portable DVDspeler. Een vampier kwam zo natuurgetrouw ineens in beeld dat ze het halve vliegtuig deed opschrikken. In Bangkok kwamen we tot de ontdekking dat we op een ander vliegveld waren geland dan oorspronkelijk gepland. Aangezien we de laatste weken ook al geen mail hadden ontvangen op onze vragen aan ons hotel Buddy Lodge, begon ik er lichtelijk rekening mee te houden dat onze pick-up-chauffeur wel eens verstek zou laten gaan. Wat een schitterende nieuwe luchthaven overigens. Futuristisch gebouwd, een beetje in de stijl van dat van Frankfurt.....

Lees verder...

De dag voor vertrek

Donderdag 14 december, the day before tomorrow....

Moeten we vaker doen, op lange vakantie gaan. Wordt het huis weer eens grondig geschoond. Kinderen nog een half uurtje op school. Meer dan de helft van mijn todo-lijstje gedaan. Net zestig kilo kattegrit in huis gehaald en een nieuwe kattenbak. Nou ja... allemaal slappe tekst om deze blog op te starten. Kijken of het werken gaat en zo me eens verdiepen in het geplaatst krijgen van foto's.

Groetuh..

Hans

Website statistieken